Hebben jullie dat ook weleens, dat iets je herinnert aan vroeger? Auw! Als ik zeg 'vroeger', voel ik mij wel oud. Een liedje dat je doet denken aan je eerste (stille) liefde. Een geurtje dat je doet denken aan een vakantieland. Ik ben best nostalgisch ingesteld en ik hecht heel veel waarde aan vroeger en herinneren.Verder lezen...

Jongens (en meiden natuurlijk) wanneer houdt het eens op met de kou??? Ik wil warmte, als is het 12 graden, maar alsjeblieft laten we naar de dubbele cijfers gaan!!! Laten we eerlijk zijn, dit weer doet ons fibro-mensen geen goed. Ik praat even voor mezelf, heb last van mijn gewrichten, heb het onwijs koud en ben aardig moeilijk mijn bedje uit te krijgen s’ochtends vroeg. Verder lezen...

Ja hoor, eindelijk ik heb hem! Het heeft mij bloed, zweet en tranen gekost maar, ik heb hem! Ik heb een baan! Na bijna anderhalf jaar thuis te hebben gezeten, mag ik weer aan het werk! En waar mag ik weer werken? Nou, bij mijn vorige werkgever. Ik ga dezelfde functie beoefenen, maar dan op een andere afdeling. Helemaal geweldig, ik ben er zo blij mee. Verder lezen...

Ik ben een echt winterkind: warme truien aan, kaarsjes aan en al het andere wat de winter zo lekker kneuterig maakt. Sneeuw maakt het helemaal af voor mij. En we hebben sneeuw gekregen: wauw, wat veel en wat heeft het lang gelegen! Ik kon Nynthe brengen en halen met de slee: wat een feest!Verder lezen...

Daar sta je dan. We moeten een keuze maken en dat doen we dan ook. Yavis huilde al een paar weken dag in dag uit. Behalve de nachten die gingen vrij goed – althans de laatste paar nachten steeds minder. Hij was zo gestrest, gespannen, spuugde veel en was super onrustig. Er werd gemeten dat hij koemelk allergie zou kunnen hebben. Dat verhaal heb ik jullie verteld. Maar op mijn verjaardag wist ik het echt niet meer. Ik knapte en begon flink te huilen. 'Er is iets met Yavis en ik weet niet wat', zei ik tegen mijn moeder. Waarop zij zich afvroeg waarom we geen verwijsbrief voor de kinderarts zouden vragen. Zo gezegd, zo gedaan.Verder lezen...

Tja, toen was het weer zover: Niels moest weer gaan werken. Ik zou weer alleen zijn met Nynthe en natuurlijk met onze nieuwe kleine Yavis. Ik zag er helemaal niet tegenop. Sterker nog, ik kon niet wachten. Ik was mijn huisje kwijt. Daar bedoel ik mee: na de drukte, kwam er rust in huis. Niet meer over rommel hoeven vallen en lekker mijn eigen ding doen. En zo ging het ook. Heerlijk. En het ging goed met die kleine.Verder lezen...

Dan is het zover! De datum waarop ik mijn kleintje op de wereld mag zetten is bekend. Op 17 oktober word ik ingeleid, een dag waar ik al minstens 6 á 7 maanden met smart naar uitkijk. Eindelijk (hopelijk) de pijn(en) weg en eindelijk genieten van het kleintje dat 9 maanden in mijn buik heeft gezeten.Verder lezen...

We zijn in de maanden met de letter R terechtgekomen. Heerlijk zeg! Ik ben namelijk echt een winterkind. De gezellige, knusse en donkere avonden gaan weer beginnen. Kaarsjes aan, lekker op tijd naar bed en lekker vaker spelletjes doen. Want naar buiten gaat mijn dochtertje Nynthe niet meer zoveel; het is 's avonds kouder dan in de zomer. En ik, ik hoef en moet niets meer. Ik mag nu lekker binnen blijven zonder mij schuldig te voelen dat ik niks meer kan doen. Want met mooi weer wil Nynthe toch echt buiten spelen. Maar nu “moet” het allemaal niet meer. Gelukkig heb ik ook een lieve buurvrouw waar ze vaak met haar vriendinnetje mag spelen. Ook geen straf, lijkt mij. Verder lezen...

Wat een heerlijk vakantie hebben we gehad! We waren al naar Frankrijk geweest, maar Nynthe had natuurlijk nog zomervakantie. En wat heeft ze genoten: lekker laat naar bed, dan weer lekker uitslapen- wat papa en vooral mama (Niels die werkte door in de vakantie) wel erg lekker vond. Ze heeft gelogeerd bij beide opa’s en oma’s. We zijn in Noordwijk geweest – je waaide met dit heerlijke Hollandse weer wel je broek uit – maar we hadden het heerlijk. Ze is met opa en oma naar het sprookjesbos geweest.Verder lezen...

Toen was het zover: we gingen met vakantie! En nog wel met onze beste vrienden en hun zoontje. We hadden er zolang naar uit gekeken en nu was het dan zover. En super spannend om met de auto te gaan, want de ervaring leert ons dat de auto altijd kapot gaat, net voor, tijdens of op de terugweg van vakantie. Dit keer heb ik mij over laten halen door mijn beste vriendinnetje om in een tent te gaan slapen.Verder lezen...

Het is zover: ik mag schrijven voor de F.E.S. en ik heb er heel veel zin in! Ik ben Angelique van der Werf, woonachtig te Lelystad en ik ben 33 jaartjes jong (ahum). Ben gelukkig getrouwd met Niels, heb een dochtertje van 4 (Nynthe) die volop in het leven staat en een lekkere bijdehante tante is. Mijn hobby’s zijn winkelen (uiteraard), knutselen, tuinieren, lezen en schrijven en, o ja, natuurlijk ook mijn gezin. Sinds 2006 ongeveer weet ik dat ik fibromyalgie heb en heb ik daar best veel moeite mee gehad.Verder lezen...