Stelling
28 bezoekers online.
De ideale baan
Door: Wendy
In het onderwijs is het altijd druk, dat is een feit. Tenminste, voor degenen die in het onderwijs werken wel. Veelal denken mensen dat ik tegelijk met mijn leerlingen uit ben. Ook krijg ik vaak de reactie: “O, dan heb je zeker lekker veel vakantie”, als ik vertel dat ik voor de klas sta. De ideale baan voor iemand met FM, zou je misschien denken, maar niets is minder waar.Nakijken, voorbereiden, verslagen maken, vergaderen, studies, handelingsplannen opstellen en evalueren... Terwijl de kinderen om 3 uur vrolijk de school uithobbelen, gaan wij nog wel even door tot een uur of 5, als het niet later is. En op woensdag, wanneer de kinderen al om kwart over 12 de school verlaten, worden wij toch ook wel geacht tot een uur of 3 te blijven. Wel zijn we dan dus wat eerder klaar dan de andere dagen, maar daar is de werktijdfactor van die dag dan ook naar.
De drukste weken van het onderwijs zijn toch wel ten tijde van de rapporten en de 10- minutengesprekken.
Het begint al bij het afnemen van de landelijke Citotoetsen. Een hele organisatie, want hoewel je misschien zou denken: tafels uit elkaar, toets geven, laten maken, nakijken… heeft dit toch wel wat meer voeten in aarde. Als er kinderen zijn die moeite hebben met lezen, ja zelfs bij rekenen is dit van belang, moeten de opdrachten voorgelezen worden. En hoe zorg je dan dat de kinderen die dit niet nodig hebben hier geen hinder van ondervinden?
Daarna volgt de groepsbespreking om de uitslag van de Cito in combinatie met het gewone functioneren in de klas door te nemen met de intern begeleider en te bedenken welke kinderen extra aandacht nodig hebben. Als de score van je klas dan tegenvalt, kan dat veel stress opleveren, wat natuurlijk niet echt bevorderlijk is voor het FM-lijf.
Vervolgens al je handelingsplannen evalueren en nieuwe plannen opstellen. Dit kost vele uurtjes achter de pc, wat veel kramp in mijn polsen bezorgd. Gelukkig heb ik thuis polssteunen bij de computer en dus neem ik het werk vaak mee naar huis.
Dan volgen de rapporten. Drieëntwintig stuks, wat gelukkig nog meevalt in vergelijking met de dertig die twee van mijn collega’s moeten maken. Onze rapporten zijn nog niet digitaal, dus moeten allemaal met de hand geschreven worden. De FM uit zich bij mij het meest in mijn onderbenen, –armen, voeten en handen, dus dit klusje is nogal een pijnlijke bezigheid. Na een paar rapporten moet ik steeds even een pauze houden om te zorgen dat het ook nog een beetje netjes blijft, want de pijn verslechterd mijn fijne motoriek enorm. Ik ben ongeveer een kwartier met elk rapport bezig en dit werk heeft dus wel een aantal avondjes ingenomen.
Als laatste kwamen de 10-minutengesprekken. Gelukkig heb ik de gesprekken goed kunnen spreiden, dinsdagmiddag en -avond vijf, woensdagavond acht en donderdagmiddag de laatste vijf. Veel gesprekken waren erg positief, ouders zijn erg tevreden met de gang van zaken in mijn klas, vooral op sociaal gebied. Ook waren een paar individuele ouders erg te spreken over de persoonlijke vooruitgang van hun zoon of dochter. En dat geeft veel energie, wat ik erg nodig had. Na al die drukke weken laat mijn fibromyalgie namelijk flink van zich horen. Dat ik de week van de gesprekken ook nog een middag naar de opleiding bewegingsonderwijs moest, waar ik maar even heb gekozen om aan de zijkant toe te kijken in plaats van mee te doen, en ik zelf nog vijf gymlessen moest geven, werkte natuurlijk ook niet echt mee.
Gelukkig heb ik nu een lekker rustig weekend, waarin ik met mijn vriend ga genieten van een nachtje weg in Noordwijkerhout en een bezoek aan de musical Soldaat van Oranje. En daarna kan ik maandag ook nog bijkomen, want dan staat er een vervanger voor mijn klas. Dat ik die dag wel heel wat huiswerk heb, probeer ik nog maar even niet aan te denken. In de komende periode moet ik mijn opleiding bewegingsonderwijs namelijk gaan afronden. Daarna zal de rust hopelijk echt weer wederkeren.
De vraag of in het onderwijs werken de ideale baan is voor iemand met FM, daar lijkt het antwoord waarschijnlijk wel duidelijk op. Het is in onderwijs zo dat er veel “moet” en “moeten” is een woord dat je eigenlijk “moet” vermijden als je fibromyalgie hebt. Maar veel mensen met FM zijn nogal perfectionistisch ingesteld en welke baan is dan eigenlijk wel ideaal? Volgens mij leggen wij ons allemaal veel “moeten” op. En dus denk ik dat je bij iedere baan dus wel weken hebt dat je geen goede zelfmanager kunt zijn en geen rust kunt nemen, omdat je dus eigenlijk van jezelf “moet”.