Stelling
29 bezoekers online.
Fibromyalgie en ... Marloes
Door: Marloes
Hallo daar! Ik zal me even voorstellen: ik ben Marloes, eenentwintig jaar en ik ben sinds juni 2007 gediagnostiseerd met fibromyalgie. Ik ben toen direct lid geworden van de FES. Het lijkt me leuk om zo nu en dan een stukje te schrijven voor de jongerenwebsite van de FES – ik studeer Tekst & Communicatie en ik ben dol op verhalen schrijven, dus waarom niet hier?De eerste periode na mijn diagnose was ontzettend moeilijk. Dat zal voor velen van jullie wel herkenbaar zijn. Ik stak mijn kop in het zand en deed net of er niets aan de hand was, maar zo werkt het natuurlijk niet. In oktober 2007 ben ik lid geworden van het jongerenforum van de FES en dat heeft me enorm geholpen om met mijn aandoening te leren omgaan. Het is zo fijn om te weten dat er anderen zijn die precies dezelfde dingen meemaken als jijzelf! Dat hoop ik met mijn toekomstige stukjes hier op de website ook te bereiken. Misschien weet je pas net wat er met je aan de hand is, ligt je leven nu nogal overhoop en kom je daarom eens kijken op de jongerenwebsite van de FES – dan weet je direct dat je niet de enige bent die zich zo voelt. Hopelijk kun je daar steun en troost in vinden. En als je zelf je verhaal kwijt wilt, kom dan eens kijken op het jongerenforum!
Maar goed, terug naar mijn initiatief om stukjes te schrijven voor de website: ik ben van plan te schrijven over fibromyalgie en… nou, eigenlijk alles wat jongeren bezighoudt. Studeren, reizen, bijbaantjes, op jezelf gaan wonen, uitgaan, je sociale leven, sporten… en natuurlijk ook over die dingen waar iedereen met fibromyalgie tegenaan loopt: hoe vertel je het aan anderen? Hoe leer je je grenzen kennen? Hoe kun je proberen uit je dipje te komen?
Ik zie ernaar uit om te schrijven over jong zijn met fibromyalgie! Voor mijzelf betekent het weer een stapje verder in het acceptatieproces, net zoals ik sinds kort aspirant-moderator ben op het jongerenforum. Ik ben nu zover dat ik erkend heb dat fibromyalgie bij mij hoort – het is er en gaat waarschijnlijk nooit meer weg, dus laat ik er dan maar het beste van maken. Laat ik proberen anderen te helpen die hetzelfde doormaken als ik heb doorgemaakt. Laat ik er, na die eerste negatieve periode, een positieve draai aan proberen te geven.
Dat lijkt me een mooie afsluiter voor mijn eerste stukje. En voor ik het vergeet: als je zelf een idee, een probleem, een tip of een ervaring hebt waarover ik zou kunnen schrijven, laat dan gerust een reactie achter!
Groetjes, Marloes