Stelling
28 bezoekers online.
Fibromyalgie en ... Studeren
Door: Marloes
Ik vind studeren leuk. Oei, dat klinkt heel studiebollig, maar zo is het nu eenmaal. Ik hou van lezen, nieuwe dingen te weten komen, kennis opdoen en die toepassen op nieuwe gebieden. In mei 2007 heb ik mijn diploma aan de middelbare school behaald en inmiddels had ik al beslist dat ik Tekst & Communicatie zou gaan studeren en in Tilburg op kamers zou gaan wonen. Toen kwam ik op 19 juni bij de reumatoloog en hoewel ik al vermoedde dat ik wel eens fibromyalgie kon hebben, kwam de klap toch hard aan.Want verdorie, ik had net mijn diploma! Ik zou op kamers gaan wonen en me in het studentenleven storten, de introductieweek doorfeesten, uitgaan met mijn leuke nieuwe huisgenootjes en wie weet ook nog wel een paar extra vakken gaan doen, want ik verwachtte dat ik met gemak door mijn studie heen zou fietsen. Ik had altijd al goed kunnen leren, dus die nieuwe studie zou ook wel lukken. Nee, die klachten en pijntjes waren iets tijdelijks, had ik mezelf voorgehouden. Er zou toch wel ergens een arts zijn die er een oplossing voor had?
Niet dus. Mijn eerste concessie aan de diagnose was om de introductieweek op krukken door te brengen. Dat hielp tenminste iets; ik wist heus wel dat ik het anders niet had volgehouden. Twee weken daarop begon het collegejaar en kwamen er zoveel dingen op me af dat ik die fibromyalgie en niet bij kon en wílde hebben. Dus stak ik mijn kop in het zand (klinkt dat misschien bekend?) en ging ik er vol in, alsof er niets aan de hand was. Je raadt het al: dat werkte natuurlijk niet. Na twee maanden kwam er niets van dat langverwachte fantastische studentenleven terecht: het enige wat ik deed was studeren, slapen en in de weekenden lamlendig bij mijn ouders op de bank hangen omdat het me allemaal teveel was. Ik denk dat ik in die tijd zo’n zes stevige huilbuien per week had…
Dat ging een tijdje zo door, tot ik op advies van mijn fysiotherapeute een afspraak maakte bij de studentenpsycholoog aan de universiteit. Een beetje angstig en vooral erg sceptisch ging ik erheen: ik verwachtte er niet zoveel van. Verrassend genoeg ging het na een aantal weken al wat beter met me: de psychologe leerde me om afstand te nemen van mijn problemen en gaf me ook praktische tips om met alle studiestress om te gaan. Vooral dat laatste bleek van onschatbare waarde.
Ik maakte een afspraak bij de studentendecaan en de studieadviseur. Bij de decaan leverde ik mijn medische verklaring van de reumatoloog in, zodat mijn medische omstandigheden voortaan in mijn dossier zouden staan. Confronterend, alsof je dat bekende stempeltje achter je naam krijgt, maar o zo noodzakelijk. Op grond daarvan kon ik een aangepast studieprogramma krijgen, tentamens op een laptop maken en een jaar extra studiefinanciering aanvragen. Vooral het aangepaste programma heeft me enorm geholpen: ik kon minder vakken per semester doen, hoefde me daarom niet meer over de kop te werken en kon de tijd nemen om te ontspannen, herstellen en vooral om ook leuke dingen te doen en een sociaal leven op te bouwen. Inmiddels begin ik aan het vierde jaar van mijn studie. Volgens het reguliere programma had ik eigenlijk mijn bachelorscriptie al af moeten hebben, maar die schrijf ik pas in het voorjaar. Ik vind het niet erg. Het werkt, dat aangepaste programma en die speciale voorzieningen. Na die eerste baalperiode hou ik nog steeds van studeren én kan ik er leuke dingen naast blijven doen.
Misschien zit jij in dezelfde situatie als ik toen ik begon met studeren. Bedenk dan dat het geen schande is om je studie op een lager tempo te doen. Studeren moet wél haalbaar en leuk blijven, anders sijpelt met je energie ook je motivatie weg om dat diploma te halen. Informeer wat de mogelijkheden zijn bij jouw onderwijsinstelling! Alle instellingen hebben decanen, adviseurs of misschien wel een speciaal aangesteld persoon die zich bezighoudt met voorzieningen voor studenten met een functiebeperking. Als je niet weet waar je moet beginnen, kijk dan eens op de website van je onderwijsinstelling wat er mogelijk is of ga het vragen aan de studentenbalie. Ook de website van Stichting Handicap en Studie is heel behulpzaam; naast een hoop informatie kun je je daarop ook opgeven voor cursussen over studeren met een handicap of chronische aandoening.
Heb je zelf nog tips? Of wil je jouw ervaringen delen over studeren met fibromyalgie? Voel je vrij om een reactie achter te laten of kom eens kijken op het Jongerenforum: we hebben een speciaal onderwerp over studeren waar veel informatie te vinden is en we beantwoorden graag je vragen!
Groetjes, Marloes