Stelling
9 bezoekers online.
In de sneltrein naar mijn gymdiploma
Door: Wendy
3 Jaar geleden ben ik begonnen aan een opleiding tot vakleerkracht bewegingsonderwijs, omdat ik niet afhankelijk wilde zijn van collega’s en dus alle vakken zelf wilde geven aan mijn leerlingen. Het is namelijk al een tijdje zo dat je geen bevoegdheid meer krijgt om gymlessen te geven als je aan de PABO bent afgestudeerd. Daarnaast leek het me ook gewoon erg leuk om gymles te gaan geven.Ik studeerde in het schooljaar 2007/2008 af en omdat je tijdens het laatste jaar van de opleiding het eerste blok van de leergang bewegingsonderwijs kon volgen, gaf ik mij daar ook voor op. Echter, ik mocht niet meedoen, omdat ik een versnellerstraject volgde en dus al in februari mijn diploma zou ontvangen. Ik moest dus in het schooljaar 2008/2009 beginnen. Het eerste halfjaar werkte ik 3 dagen op een school in Den Oever en daarnaast zat ik in de invalpool. Op die school werden weinig eisen gesteld aan de leerkrachten en wanneer ik een dagje had ingevallen, was ik altijd vroeg thuis. In die tijd was het dus erg makkelijk om naast het fulltime werken te voldoen aan de eisen van de opleiding.
Ik vond het niet echt deugen dat er zo weinig eisen werden gesteld op de school waar ik werkte en bovendien had ik een erg moeilijke groep waarin ik weinig werd bijgestaan door mijn collega’s. Daarom heb ik op een gegeven moment de keuze gemaakt om te solliciteren naar een baan bij de school waar ik nu ook werk, een school waar we samen verantwoordelijk zijn voor onze leerlingen en waar dus een hecht team werkt dat zich volledig inzet. Daar ben ik het volgende halfjaar in groep 1 gaan werken. Ik begon met 11 leerlingen, dit groeide uit tot 22, maar dit was dus ook redelijk goed te combineren met de gymopleiding. De zomer erna kreeg ik vervelende hoofdpijnklachten, die uiteindelijk – na röntgenfoto’s en een MRI-scan – door spierspanning bleken te ontstaan, wat nu een kenmerk van FM blijkt te zijn. Na een sessie Mensendieck-therapie kan ik hier nu aardig mee omgaan.
Het schooljaar 2009/2010 was niet veel anders, ik begon met een half jaar 4 dagen in de invalpool en 1 dag op mijn huidige school in groep 7 en daarna kreeg ik weer een half jaar de kleuters, eerst 14 leerlingen en later meer. Nog steeds kreeg ik het werk gedaan naast mijn fulltime baan, maar wel voelde ik me regelmatig beroerd door pijn in mijn gewrichten. Het blok was dan ook wel zwaarder dan het blok ervoor. Na vele bezoekjes aan de dokter ben ik dan eind van het jaar ook eindelijk eens echt de medische molen ingegaan. Foto’s, bloedonderzoek.. het wees helaas allemaal niets uit.
Dit schooljaar is het laatste blok van de opleiding gestart. De opleiding bestond voorheen uit vier blokken, maar is teruggebracht tot drie. Nu blijkt dat ze de inhoud van de twee blokken in één blok hebben geprobeerd te stoppen, wat maakt dat de opleiding dit jaar ongekend zwaar is. Dit jaar ben ik ook met een fulltime eigen klas begonnen, groep 6. Een groep waarvan de leeftijd me heel erg ligt en waar ik ook ontzettend blij mee ben dat die mogelijkheid zich eindelijk aanbood. Echter, dit brengt natuurlijk wel met zich mee dat ik nu, in tegenstelling tot het werken bij de kleuters waarbij ik begon met een klein groepje en er dus een beetje in kon komen, direct veel werk had aan voorbereiden, nakijken en alles wat ik in mijn vorige verhaal heb geschreven. Ik geniet met volle teugen van mijn eigen klas en dat geeft me heel veel energie, maar mijn klas heeft altijd mijn prioriteit en daarom blijft het werk van gym vaak liggen. Wanneer ik in de avonden en in het weekend namelijk ook nog eens flink aan de bak ging met mijn huiswerk, merkte ik dat mijn lijf tegenstribbelde. Ik was moe, mijn spieren en gewrichten deden zeer.
Toen ik een paar maanden op weg was in dit schooljaar, werd bekend dat mijn klachten een naam hadden: fibromyalgie. Ik was hier blij mee, maar tegelijkertijd realiseerde ik me wel: er is niets aan te doen, maar ik moet nu echt rekening houden met mijn lijf en dat is iets wat natuurlijk best wel tegenvalt. Eindelijk begreep ik waarom ik het niet goed volhoud om naast mijn fulltime baan ook nog veelvuldig aan mijn opleiding te werken, maar ik wilde wel mijn opleiding halen dit jaar.
Ik ben er dan ook volledig voor gegaan en probeerde zo vaak mogelijk wel te werken aan de opleiding en ook aan alle eisen (die ik mezelf oplegde) te voldoen op school, met alle gevolgen van dien. Op een dag probeerde ik op te staan, maar mijn lichaam was zo stijf en ik had zo’n hoofdpijn dat ik genoodzaakt was om me ziek te melden. Ik heb toen een paar dagen gekregen om bij te komen en alle zaken op een rijtje te zetten. Ik heb toen voor mezelf een knoop doorgehakt: als ik op school ben, werk ik aan de dingen van school. Ik probeer niet langer dan tot 5 uur te blijven en alles in die tijd te doen. Thuis moet ik relaxen in de avonduurtjes, met uitzondering van belangrijke presentaties die voorbereid moeten worden. En in het weekend neem ik een dag de tijd voor mijn huiswerk. De andere dag zorg ik ook voor rust en eventuele andere klusjes, zodat ik daar op de ‘huiswerkdag’ niet mee bezig hoef te zijn. Dit kost moeite, maar gaat me redelijk af, ondanks de pijn die ik toch nog voel, omdat de opleiding nu eenmaal in mijn nek hijgt en ik dus nog steeds veel stress voel. Nog een weekje en dan moet alles ingeleverd worden.
Mijn reumaconsulente vroeg me toen ik de eerste keer bij haar kwam: “in welke sneltrein zit je waar je uit moet zien te stappen?” Dit is zonder enige twijfel natuurlijk de sneltrein naar mijn gymdiploma. Mensen in mijn omgeving, en ikzelf trouwens ook…, vragen zich soms af waarom ik nu veel meer klachten heb dan voorheen. Misschien is dat wel te verklaren door die sneltrein. Mijn reumaconsulente gelooft hier tenminste wel in. Ik hoop ook erg dat, wanneer ik eindelijk uit de sneltrein ben gestapt, de klachten dan veel minder worden. Ook om het begrijpelijker te maken voor mijn omgeving, en voor mezelf natuurlijk… Misschien is dit valse hoop, maar het houdt mij voorlopig wel gemotiveerd om nog even flink door te zetten om de gymopleiding met goed gevolg af te ronden. In ieder geval gaat de vlag uit als ik 15 juni eindelijk mijn diploma mag ontvangen!
Uw reactie: