Stelling
18 bezoekers online.
Kennismaking met de nieuwe voorzitter
Door: Cees Janssen
Uit ons F.E.S. Magazine :Met het vertrek van Rob Boelhouwer als voorzitter van de F.E.S. was deze functie vacant. Omdat regeren, en dus ook besturen, vooruitzien is, is het bestuur geruime tijd geleden op zoek gegaan naar een geschikte kandidaat voor deze functie. Die is gevonden in de persoon van mevrouw Boogerd-Quaak. Wie is zij, waar komt zij vandaan, wat doet zij, wat wil zij? Kortom, genoeg vragen voor de redactie om op onderzoek uit te gaan.
Vandaag de dag hoef je de deur niet
meer uit om iets van iemand te
weten te komen. Googelen is ‘the
magic word’, maar aardiger is het om
iemand persoonlijk te ontmoeten en
zelf een idee te krijgen wie en hoe
iemand is.
Mevrouw Boogerd, “iedereen noemt
me vrij snel Johanna,” is direct en
komt snel to the point. Wat ze vindt
en hoe ze het wil bereiken lijkt
belangrijker dan wie ze is. Toch komt
ze daar niet helemaal mee weg. ”
Goed, in het kort, ik ben getrouwd,
heb twee volwassen kinderen en vier
kleinkinderen, woon op een boerderij
in Zeeuws-Vlaanderen die we aan
het verbouwen zijn en verder hou ik
van tuinieren en lees graag boeken
over andere culturen,” zo somt ze
snel op.
Bekend met de vereniging of met fibromyalgie?
Onder het genot van een kopje koffie vertelt mevrouw Boogerd dat ze de aandoening van nabij kent uit haar kennissenkring. De vereniging moet ze nog helemaal leren kennen. Ze heeft al wel het magazine gezien en natuurlijk de website bezocht en vindt beiden er aantrekkelijk uitzien en goede informatie bieden, prima visitekaartjes. Ook is haar duidelijk dat Rob Boelhouwer en zijn bestuur de vereniging en fibromyalgie goed op de kaart hebben gezet. “Ik kom niet meer zo vaak in Brussel (zij was geruime tijd lid van het Europees Parlement, red.), maar ook daar werd mij snel duidelijk dat er veel en goed gelobbyd is voor de Europese koepel door de F.E.S.,” vertelt ze. Boogerd heeft een paar zaken die hoog op de agenda komen. Een daarvan is dat het ledental omhoog moet. Hoe groter de vereniging, hoe groter de vuist die gemaakt kan worden. Samenwerking wordt een ander speerpunt. Vanuit haar politieke achtergrond weet zij als geen ander dat samenwerken bijna een vereiste is als je vandaag de dag nog wat wilt bereiken. Een mooi voorbeeld is het project chronisch ziek en werk. Samenwerken, netwerken zijn woorden die steeds terug komen. “Ja, waarom het wiel opnieuw uitvinden of erger, waarom zou iedereen alles zelf doen als je door samenwerken tijd en geld kunt besparen,” is haar mening.Verantwoordelijkheid geven en nemen
Door haar betrokkenheid bij Arduin, een stichting die zich inzet voor mensen met een geestelijke handicap (www.arduin.nl), heeft Boogerd een duidelijk beeld over hoe met mensen om te gaan. De bewoners van Arduin zijn erg trots op het feit dat ze werk hebben, bijvoorbeeld in een theeschenkerij of manege. Voor haar betekent dat dat je mensen niet alles uit handen neemt, maar ondersteunt bij wat ze wél kunnen. Geef mensen met een handicap de ruimte om te doen waar ze goed in zijn. Ze haast zich te zeggen dat je mensen niet kunt verplichten en dat sommigen wel willen maar niet kunnen. Verantwoordelijkheid geven en nemen heeft volgens haar in veel gevallen tot verrassende resultaten geleid. “Mensen reageren vaak positief op meer verantwoordelijkheid en dan blijken ze meer in hun mars te hebben dan je denkt.”En verder? Wat mogen de leden verwachten?
“Het is te vroeg om nu al duidelijke contouren aan te geven,” zo houdt Boogerd de boot een beetje af, “maar ik ben voor doelmatig vergaderen en zal wel het land in gaan en met mensen praten.” Daarnaast wil ze de ingezette professionalisering doorzetten. Volgens haar kan dat op diverse manieren. Mensen kun je wellicht betrekken door meer zaken op projectbasis te doen, zeg maar vrijwilligerswerk in deeltijd. Veel mensen willen in haar optiek best vrijwilligerswerk doen maar het ontbreekt hen gewoon aan tijd. Door ze te interesseren voor een project is het in tijd beter te overzien en zal duidelijk worden dat op deze manier meer mensen ‘iets willen doen’. Boogerd denkt dat het nieuwe beleid van overheden en subsidiërende organisaties de mogelijkheid biedt om meer subsidie voor projecten binnen te halen. Dan is het kringetje weer rond. Een belangrijke taak ziet ze weggelegd voor kantoor en adviesraad. Boogerd: “Daar zal veel werk verzet gaan worden, het kantoor moet ook uitgebreid worden. Het bestuur is in mijn optiek vooral de bewaker van het beleid, heeft een luisterend oor, is sparringpartner, noem het hoe je wilt.”Meer weten over Mevrouw Boogerd-Quaak? www.google.com zoekterm: johanna boogerd-quaak