Stelling

10 bezoekers online.

Je bent sentimenteel of sentimenteel.

Door: Paulien

Daar lig ik dan op bed, mijn tijd vol te maken. Ik heb wat van de serie ‘het kleine huis op de prairie’ opgenomen toen ik in het ziekenhuis lag en ook thuis al omdat ik nog niet staat ben om tv te kijken vanuit de bank. Dat ligt en zit nog niet comfortabel. Dus kijk ik maar daarnaar, maar wel met groot plezier.

Het is en blijft toch een serie van sentimentele waarde voor mij. Herinnering aan vroeger, hoe mijn moeder, mijn zus en ik altijd samen ernaar keken. Altijd leuk hoe die ondeugende Laura haar streken uithaalde. Natuurlijk mogen wij zoiets niet in ons hoofd halen.

Nu is het op herhaling en dan denk ik aan die goede oude tijden. Maar tjeetje zeg, wat kan ik toch veel meeleven en ja hoor, daar gaan die tranen weer. Pfff, een serie waar in elk aflevering altijd wel weer iets gebeurt dat jou een lesje moet leren. Daar komt het op neer. Maar toch… En wat kan een familie toch veel meemaken, maar ja, of het hen ook daadwerkelijk is overkomen, is een vraag. Hoewel het wel voor een deel op boeken van Laura is gebaseerd. Helaas een minpuntje van mij, ik heb die boeken nog nooit gelezen. Het staat wel op mijn lijst.

Zo raar, als het goed afloopt, kan ik net als een klein kind toch zo blij zijn en bijna van blijheid in mijn handen klappen. Zijn er van die momenten dat er zoiets vreselijk gebeurt, pfff, dan moeten de zakdoekjes tevoorschijn komen. En dan denk ik bij mezelf, doe normaal mens, het is maar een serie! Is het vrouweigen of ligt het puur aan mij, vanwege die rare sentimentele herinnering? Het is altijd mijn favoriete serie geweest en nu nog blijkbaar.

Ik vind het leuk om de personages te zien opgroeien en hoe het zo’n beetje is geweest in die tijd. Ik kan me vooral ergeren en doodlachen om die rare mw. Olleson. Wat een mens: uniek! Die verandert ook nooit.

Tja, ach laat me maar lekker sentimenteel zijn en genieten van die goede oude tijden.

Liefs,
Sentimentele Paulien