Het bleek al snel dat mensen zich ongerust maken over de aangekondigde bezuinigingen. Met name over de verhoging van het eigen risico. De SP was duidelijk: die wil het eigen risico afschaffen. De PVDA gaf aan vooral de inkomenshankelijke premie weer in te willen voeren. Het CDA ziet wel wat in een lichte verhoging van het eigen risico. Maar Jan de Vries liet weten dat het dan wel heel belangrijk was dat chronisch zieken en gehandicapten goed zouden worden gecompenseerd.
De mensen vroegen ook aandacht voor de problemen die ontstaan als een ziekte of aandoening niet wordt erkend. Bijvoorbeeld om toegang te krijgen tot compensatieregelingen als de Wtcg, maar ook om toegang te krijgen tot zorg zoals fysiotherapie. De heren waren het er allemaal overeens dat er best veel mensen nog buiten de boot vallen.
Maar helaas werd reparatie van de Wtcg neergelegd bij het volgend kabinet, terwijl er toch al een voorstel ligt bij de Tweede kamer dat alleen nog even behandeld hoeft te worden. Een voorstel waardoor meer mensen een financiële compensatie krijgen voor de meerkosten als gevolg van een ziekte of beperking. Voor de fibromyalgiepatienten is dit zeer belangrijk. Zij vallen nu niet alleen buiten de boot bij de Wtcg, maar worden ook niet erkend als chronische ziekte en krijgen daarom geen vergoeding voor fysiotherapie.
De zaal kwam hier niet helemaal uit met de heren politici. Allen gaven aan dat voor de erkenning van ziekten toch vooral de patiënten zelf moeten vechten, samen met medici. Het debat werd afgesloten met een groot aantal tips aan de politici over hoe de zorg goedkoper en effectiever zou kunnen. Vooral luisteren naar onze ervaringen en ideeën was het advies! De heren namen deze adviezen graag mee.
Al met al was het een leerzame middag. Voor de politici die op ontspannen wijze met echte ervaringsdeskundigen van gedachten konden wisselen. Voor de leden van fibromyalgievereniging, want zij gaven aan nu toch beter te weten op wie ze wilden gaan stemmen.