Stelling
27 bezoekers online.
Tiktak, zegt de klok
Door: Paulien
Vandaag is een lange dag geweest. Alles goed afronden voor overdracht en dat anderen mijn werk zo kunnen overnemen. Wel vreemd idee. Ik ben niet zo lang uit de running en toch is het anders dan op vakantie gaan. Voor mijn vakantie wil ik alles goed afronden, maar toch is dit anders voor mijn gevoel: als ik weer aan het werk ga, kan ik niet meteen voluit, helaas. Ik moet mezelf dan echt in acht houden als ik wil dat het niet meer terugkomt.Maar het maakt steeds meer definitiever, het gaat er nu echt aankomen. Ik zei altijd ‘maak me niet zo druk’, maar hoe dichter bij het komt, moet ik toch toegeven dat de spanning wat stijgt. Maar spanning is normaal en het hoort erbij, zeggen ze. Het is gewoon omdat ik vergeten ben te vragen hoe lang de operatie duurt. Ik was destijds gewoon blij dat het gaat gebeuren. Maar ook weet ik niet of fibromyalgie heel erg gaat opspelen. Ik heb er over het algemeen geen last van. Ik denk dat ik ongeveer 80% op een dag geen last van de aandoening heb, tenzij ik over mijn grenzen heen ga. Alleen ja, hoe gaat mijn lichaam op de operatie reageren? En ik moet ook heel duidelijk vragen, voor ik naar huis ga, wat wel en niet mag en voor hoe lang niet, zoals autorijden, fietsen en dergelijke. Ik heb wel een knieoperatie gehad, maar na een week mocht ik weer werken en binnen enkele dagen mocht ik toen zonder krukken lopen. Het is zo anders nu voor mijn gevoel. Waarschijnlijk omdat ik ergens in mijn achterhoofd heb, dat dit waarschijnlijk mijn enige kans is om van die slijmbeursontsteking af te komen. En als ik me niet aan de spelregels van mijn arts houd, ben ik bang dat het weer terugkomt en er geen alternatieven meer zijn. Dat is toch wel mijn angst, als ik eerlijk mag bekennen. Daarom ben ik dankbaar dat ik bij mijn ouders terecht kan en als het nodig is zelfs langer zou kunnen blijven bij ze. Ze wonen namelijk erg dicht bij mijn werk.
Vandaag heb ik ook definitieve bevestiging gekregen van het ziekenhuis. Ik moet me om half 8 melden, en als de tijd verandert, krijg ik nog een telefoontje hierrover. Hoop het niet, want dat betekent dat ik later word geopereerd. Ik heb het liever in de ochtend, dan heb ik het maar gehad.
Van het weekend alles maar klaarleggen, zal mijn krukken maar alvast tevoorschijn halen. Mezelf kennende zal ik dat nog eens vergeten, hihi. Ik heb ooit krukken aangevraagd en ook gekregen. Alleen tja, saai grijs dus heb ik het maar in gebroken wit gespoten. Zou nog wel een leuk kleurtje als lijn erom heen willen, maar ja, dan past het misschien weer niet bij mijn kleren. Ja, je bent een vrouw of niet ...
Ik ben afgelopen woensdag met mijn moeder de stad in geweest om de nodige spullen te kopen. Pfff, normaal ben ik nooit zo moeilijk met winkelen, maar deze keer… En nee, niet omdat ik een vrouw ben, maar het probleem is dat alle broeken die ik heb na de operatie niet comfortabel zitten om mijn heup. Dus ben ik opzoek gegaan naar ruime broek. Maar tjeetje zeg, wat is dat lastig te vinden! Dus heb maar een nette zwarte trainingsbroek gekocht. Dan kan ik er tenminste presentabel uit zien voor het geval iemand in het hoofd haalt om langs te komen.
Ik las in het boekje van het ziekenhuis dat de lichten om 10 uur uitgaan ’s avonds. Pfff, als ik nou nog wil lezen… Ik weet nu al dat ik de eerste nachten niet super zal slapen, moet op mijn rug slapen, en tja… Dat kan ik dus absoluut niet. Hoop ook dat niet ga snurken, hoewel dat voor mij eigenlijk geen probleem is. Hoor toch niets ’s nachts, maar zielig eigenlijk voor de andere mensen op dezelfde kamer die wel goed kunnen horen. Dus hoop voor hen dat ik niet snurk. Als het aan mij ligt, mogen zij gerust gaan snurken: lang levend slechthorendheid!
Nou ik ga proberen van het weekend toch wat te relaxen, mijn flat op orde brengen, huiswerk insturen en ik moet niet vergeten mijn schoen op te halen. Kortom, gewoon lekker van alles te gaan doen.
Liefs, Paulien