Stelling

21 bezoekers online.

Whoohoo, ik krijg een aanpassing in de klas!

Door: Wendy

Ik heb er een aantal maanden geleden voor gekozen om een afspraak te maken bij de reumaconsulente om advies te vragen bij dingen waar ik tegenaan loop in verband met fibromyalgie, vooral in mijn werk als leerkracht. Na een lang en prettig gesprek, heeft zij me vervolgens doorverwezen naar een ergotherapeut.

De ergotherapeut wilde alles van me weten en daar ik aan een vreemde niet zomaar het achterste van mijn tong laat zien, vond ze me eerst nogal koel en gevoelloos, alsof het me niets deed dat ik fibromyalgie heb. Natuurlijk weet ze nu wel beter, maar ze heeft ook gemerkt dat ik graag door wil gaan met mijn leven zoals ik dat altijd voor ogen had en, als het nodig is, met de eventuele aanpassingen.

We stelden een aantal doelen op waarbij zij me zou adviseren en ondersteunen en een daarvan was: iets zoeken om mijn voeten en benen te verlichten bij het lopen door de klas. De fibromyalgie uit zich het meest in mijn benen en voeten en ik vind het erg vervelend dat ik daarom nu vaak een zittende leerkracht ben waar de kinderen naartoe moeten komen om vragen te stellen en informatie te halen. Al gauw kwamen we op het idee om een rollende kruk of stoel te zoeken waarmee ik me gemakkelijk door de klas kan verplaatsen.

De tweede keer dat ik bij de ergotherapeute kwam, heeft ze een aantal krukken en stoelen uit het ziekenhuis verzameld, waar ik toen even proef op mocht zitten en rond trippelen. Dat laatste was vooral van belang. Ik moest namelijk testen met welke kruk/stoel ik me gemakkelijk kon verplaatsen. Het was al snel duidelijk dat dat niet lukt op een stoel waar je heel diep in zit (dan heb je namelijk te weinig bewegingsvrijheid in je benen) en ook niet op een kruk/stoel met vijfpoot onderstel (daarmee kun je niet precies in de richting bewegen waar je heen wilt, omdat dit onderstel alleen bedoeld is om te bewegen rondom een bureau). Het moest in ieder geval een model worden met een trippelonderstel, dat is namelijk speciaal ontwikkeld om langere afstanden af te leggen. Het zitkussen beviel me het beste in zadeluitvoering, dus we kwamen tot de conclusie dat het een zadelkruk met trippelonderstel moest worden. Die bestond niet, dus moest speciaal voor mij samengesteld worden.

Een aantal weken later belde de ergotherapeut me dat ik de trippelkruk kon komen bekijken en dat ik hem, indien hij voldeed aan de verwachtingen, op proef een weekje mee kon nemen naar school. De kruk beviel, dus hij ging mee in de auto en op school heb ik hem toen een paar dagen getest. Helaas bleek de cilinder met de gasveer niet goed te zijn afgesteld en zakte deze op de grond, wat als resultaat had dat de kruk vastliep. Ik heb hem toen snel weer naar het ziekenhuis teruggebracht. De ergotherapeute heeft dit toen doorgegeven aan het bedrijf dat hem had gemaakt en heeft een offerte opgevraagd voor een nieuw model. Natuurlijk kost een dergelijke kruk aardig wat geld en kan ik dat helaas niet uit mijn eigen zak betalen. Omdat het een voorziening betreft voor op de werkplek, heb ik een aanvraag ingediend bij het UWV. Ik moest daarbij ook een medische verklaring van mijn reumatoloog en natuurlijk de offerte meesturen. Dit had allebei nogal wat voeten in aarde en liet dus lang op zich wachten. Maar begin september was het eindelijk zover: de aanvraag kon op de bus!

Daarna was het weer wachten, dit keer op de reactie van het UWV. Dat is echter sneller gegaan dan verwacht, het UWV heeft mij begin oktober op mijn werk gebeld dat de kruk wordt vergoed! Het is wel jammer dat deze vergoeding maar eenmalig is, maar het is natuurlijk beter dan niets. Ik kan wel een gat in de lucht springen, zo blij ben ik ermee! Nu nogmaals wachten, namelijk op de levering van de kruk, dat kan ongeveer 6 tot 8 weken duren. Ach, ze zeggen niet voor niets: geduld is een schone zaak!