Nieuws

Terug

Waarom je niet Positief Gezond kunt zijn in je eentje

– 02 mei 2019
  • Positief Gezond

Wat kan Positieve Gezondheid brengen in het leven van mensen met een chronische aandoening of beperking? De 3 koepels die hen vertegenwoordigen, legden die vraag voor aan hun achterban. Het concept biedt veel kansen én er liggen risico’s op de loer.

‘Veel in het concept van Positieve Gezondheid sprak onze achterban direct aan’, zo vertelt Illya Soffer van Ieder(in). Samen met belangenbehartigers Mind en de Patiëntenfederatie Nederland ging ze op zoek naar de kansen die het concept biedt. ‘Het concept is heel aantrekkelijk om mee te werken. Niet de ziekte of beperking staat centraal, maar juist de mens en zijn gezondheid.’

Veerkracht wordt maatschappelijk begrensd

Tegelijkertijd zit daar ook de pijn, vervolgt ze. Het model gaat immers uit van wat mensen zelf willen verbeteren en waar ze zelf invloed op hebben. Maar mensen met een beperking of chronische aandoening spannen zich al maximaal in om het leven vorm te geven. De rek is vaak al bereikt. Dat heeft alles te maken met de obstakels in de samenleving die hun participatie in de weg staan. Hun veerkracht en eigen verantwoordelijkheid worden maatschappelijk begrensd. Bijvoorbeeld door de mate waarin ze gezien en geaccepteerd worden. Of door in hoeverre banen ook voor hen toegankelijk zijn.

 

Probleem van de parallelle wereld

Eigenlijk, zo stelt Soffer, betekent werken aan gezondheid dus niet alleen de veerkracht vergroten van de persoon. Maar ook de veerkracht van de sámenleving. Want hoe kun je je verantwoordelijkheid nemen als voorzieningen voor jou niet bereikbaar zijn? ‘We lopen tegen het probleem aan dat mensen met een beperking ongewild in een parallelle wereld leven. Hier en daar halen we een drempel weg of laten we een vrijwilliger de rolstoel over de drempel duwen om de ‘reguliere wereld’ te bereiken. Maar wat we natuurlijk moeten willen, is één wereld waarin iedereen zijn of haar eigen leven kan leiden.’

 

Inclusie tekenen rond het spinnenweb

Het probleem zit dus niet zozeer in het model, maar in de context, concludeert Soffer. ‘Gezond ben je, binnen een samenleving die inclusief zou moeten zijn. Een samenleving die accepteert dat iedereen gelijk is. En waarin voorzien is in randvoorwaarden voor wie die nodig heeft, zoals vervoer naar school, woningen die toegankelijk zijn en op andere tijden kunnen werken. Het liefste trek ik een grote cirkel rond het spinnenweb Positieve Gezondheid. Die cirkel is de context, de inclusieve samenleving. Daarin zitten de maatschappelijke condities om op alle assen je gezondheid te kunnen vergroten.’

 

Inclusieagenda koppelen aan Positieve Gezondheid

Positieve Gezondheid biedt dan ook mooie kansen. ‘Zeker als gemeenten hun inclusievraagstuk daaraan koppelen. 40% van de mensen met een lichamelijke beperking kan bijvoorbeeld nu geen gebruikmaken van voorzieningen in hun buurt. Reken de consequenties maar door: je huis niet zelfstandig uit kunnen. Geen winkel in kunnen. De stress die uitsluiting oplevert. De grote afhankelijkheid van anderen. Een slechtere kwaliteit van leven. Meer gezondheidsklachten… Voorzie je in de inclusievoorwaarden, dan bereik je dus meer gezondheid. Het lijkt me dan ook een interessante stap om de uitwerking van Positieve Gezondheid te koppelen aan de Lokale Inclusie Agenda.’

(Bron: https://iph.nl/waarom-je-niet-positief-gezond-kunt-zijn-in-je-eentje/)

Vragen?

Fibromyalgielijn:
035 - 621 22 23
Overige vragen? Bel:
035 - 622 06 12
Contact of volg FES:

Contact