De dag begint, op naar mijn afstudeerstage plek. Ik sluit de deur en moet twee trappen af. Daar pak ik de fiets om richting het station te gaan. ’s Avonds kom ik vermoeid terug. Ik parkeer mijn fiets en hijs mij weer de twee trappen op. Buiten even uithijgen voor ik de deur open en mezelf op de bank kan laten ploffen, o nee, eerst nog beginnen met koken..
Ik ben Hanneke, 28 jaar. Samen met mijn vriend en stiefzoontje woon ik ondertussen alweer 4 jaar in Baarn. Ik heb zo’n 1.5 jaar de diagnose fibromyalgie en mijn vriend heeft dus het hele proces tot de diagnose goed kunnen volgen.
Hij was eerlijk gezegd degene die mij naar de dokter stuurde om eens uit te laten zoeken wat er was en ging zelf ook mee naar afspraken in het ziekenhuis. Daar heeft hij onder andere mee kunnen genieten van mijn pijnkreten bij lichamelijk onderzoek (en de rest van de afdeling ook gok ik..). Hij weet mij af te remmen als ik mijn grenzen weer eens dreig te overschrijden en hij weet mij af te leiden als ik mijn grens weer eens gepasseerd ben. Thuis is er altijd genoeg te doen en dat maakt het houden aan mijn grenzen heel belangrijk. Als ik mij goed voel, wil ik graag even doorpakken zodat alles in één keer klaar is. Door de activiteiten op te breken met voldoende rustmomenten, duurt het allemaal wel langer, maar ben ik wel tevreden met het resultaat. Als ik dan toch eens een grote schoonmaakbeurt heb uitgevoerd, krijg ik altijd de waardering vanuit mijn vriend en dat maakt mij dan trots dat het toch maar weer is gelukt.
Daarnaast komt mijn vriend ook wel eens thuis met handige apparaten om het huishouden wat gemakkelijker te maken. Zo hebben wij nu sinds een paar maanden een stofzuigerrobot. Heerlijk om niet meer met de stofzuiger door het huis te hoeven sjouwen! En ik bof dat ik niet alleen woon. Hierdoor komen niet alle taken op mijn schouders. Mijn vriend levert zijn steentje bij en mijn stiefzoontje vindt het heerlijk om te helpen (meestal, vooral op momenten dat hij eigenlijk naar bed moet ?). Door samen goede afspraken te maken en aan te geven wat lukt (en vooral ook aangeven wat even niet lukt) komen we samen een heel eind. Zo wonen wij al 4 jaar samen, zijn wij al bijna 5 jaar bij elkaar en wat mij betreft komen daar nog vele jaren bij!